تبلیغات
فیزیوتراپی
سه شنبه 31 شهریور 1394  07:35 ب.ظ

ممکن است پوسچر فردی بسیار بد باشد اما بدنداو ضمن انعطاف پذیر بودن بتواند به  سهولت تغییر وضعیت دهد از طرف دیگر ممکن است فردی با یک پوسچر ظاهرا خوب به علت سفتی و عدم انعطاف  پذیری عضلات نتواند براحتی وضعیت خود را تغییر دهد.

کم بودن انعطاف پذیری که در پوسچر فرد اشکار نمی شود اما در ازمون های انعطاف پذیری وبررسی طول عضلات مشخص می شود. عامل مهم تری از خود اختلال پوسچر در بروز درد است .

مساله زیر بنایی در درک ارتباط درد با اختلال پوسچر ,دانستن این نکته است که:جمع پذیری فشار های کم اما مکرر و دایم که به مدت طولانی به بدن وارد شوند ,همان ضایعات ایجاد شده در اثر فشار های زیادو ناگهانی را بوجود می اورند.

دردهای مربوط به اختلال پوسچر از نظر چگونگی شروع و شدت علایم بسیار متفاوتند در بعضی افراد فقط علایم حاد بروز می کند که معمولا به علت وارد شدن یک فشار غیر عادی یا ضایعه به بافت هاست ؛ برخی از افراد دارای علایم حاد می باشند که بعدا مزمن می شوند ,عده ای نیز به یک ناراحتی مزمن عضلانی بلند مدت مبتلا می شوند که بعدا تبدیل به یک مشکل حاد می شود.

علایمی که به صورت حاد بروز می کند ,معمولا به صورت منتشر می باشند .در این مواقع اقدام در جهت کاهش درد ضروری است.ارزیابی اختلال پوسچر ,توازن قدرت عضلات و اقدامات خاص درمانی زمانی قابل انجام است که علایم حاد فروکش کرده باشند.

اختلالات اسکلتی –عضلانی اغلب به صورت عدم توازن قدرت عضلانی بروز می کنند.عدم توازن قدرت عضلانی می تواند در اثر فعالیت های شغلی یا تفریحی که در ان یک گروه از عضلات فعالیت می کنند وعضلات سمت مخالف به اندازه کافی فعالیت ندارند ایجاد می شود.عدم توازن قدرت عضلات به گونه ای که امتداد بدن را بر هم نزند عامل مهمی در ایجاد درد های پوسچرال است.

قبل از تجویز تمرین درمانی باید برای بررسی طول و قدرت عضلات معایناتی توسط فیزیوتراپیست صورت پذیرد.

ضعف عضله ممکن است به علت در گیری عصب ,عدم استفاده از عضله ,کشیدگی عضله,درد و خستگی عارض شود.

بازگشت قدرت عضله نیز می تواند به علت بهبود بیمار پس از گذشت دوره بیماری ,بازگشت پالس های عصبی پس از ضربه و ترمیم عصب,رشد رشته های اسیب ندیده عضله ,بهبود وضعیت عضله در اثر تمرین به منظور غلبه بر اتروفی و تحلیل عضله ناشی  از عدم استفاده  برداشته شدن کشش وفشار از روی عضله باشد .



  • آخرین ویرایش:سه شنبه 31 شهریور 1394
نظرات()   
   
سه شنبه 31 شهریور 1394  06:39 ب.ظ

وضعیت  بدن (پوسچر) و درد

حفظ  پوسچر مناسب در بدن عادت خوبی است و با سلامت عمومی فرد ارتباط دارد.ساختمان و کار بدن باعث ایجاد و حفظ پوسچر خوب میشود.برخلاف ان داشتن پوسچر بد عادت بدی می باشد و متاسفانه بروز ان نیز زیاد است.

اختلالاتی که در امتداد یک بدن طبیعی بوجود می اید در اثر استفاده نا مناسب از قابلیت های بدن می باشد و به ساختمان و کار بدن مربوط نیست .اگر امتداد نامناسب فقط از نظر زیبایی مشکل ساز بود نگرانی ها در باره ان به ظاهر فرد محدود می شد . اما چنانچه  امتداد نا مناسب بدن دایمی باشد باعث ناراحتی ,درد و ناتوانی میشود .دامنه این اختلالات به شدت و دوام انحراف  و امتداد بدن بستگی دارد.

علت بروز زیاد اختلالات پوسچرال در بالغان , انجام دادن کارهای خاص تکراری است.اصلاح وضع موجود به  درک عوامل زمینه ای و طراحی یک برنامه شامل قسمت های درمانی و اموزشی برای پیشگیری نیاز دارد.

کیفیت امتداد بدن و توازن قدرت عضلات دو جز جدانشدنی در ایجاد مکانیک مناسب در بدن می باشد.

معاینات و روش های درمانی در جهت بدست اوردن و حفظ مکانیک مناسب بدن در حالت ایستا و پویا انجام میشود  .

تمرین درمانی برای تقویت عضلات ضعیف و کشیدن عضلات کوتاه مهم ترین روش های بازیابی قدرت عضلانی است.

برای داشتن مکانیک مناسب در بدن باید دامنه حرکتی مفاصل کافی بوده و البته نباید مقدار ان بیش از حد طبیعی باشد,انعطاف پذیری به انداره طبیعی خوب است اما بیش از حد طبیعی ,خیر.

شایان ذکر است که انعطاف پذیری به صورت هر چه بیشتر, بهتر ممکن است در مورد افزایش مهارت کاربرد داشته باشد اما بر سلامت فرد تاثیر نامناسب دارد .

تعریف پوسچر از نظر کمیته پوسچر اکادمی جراحان ارتوپد امریکا:

پوسچر معمولا به صورت نحوه قرار گیری قسمت های مختلف بدن نسبت به یکدیگر تعریف میشود.

پوسچر خوب عبارت است از تعادل اسکلتی و عضلانی که ساختمان های نگه دارنده بدن را در مقابل ضایعه و تغییر شکل پیش رونده ,در هر حالتی که کار یا استراحت می کنند .حفاظت می نمایند.

در چنین حالتی عضلات بیشترین کارایی و ارگان های داخل شکم و قفسه سینه وضعیت مناسبی را دارا می باشند .پوسچر بد ناشی از ارتباط نامناسب قسمت های مختلف بدن می باشد و باعث افزایش فشار به ساختمان های نگه دارنده بدن میشود. در این حالت تعادل بدن بر روی سطح اتکا ضعیف تر می گردد.

ایجاد درد همراه با اختلال در مکانیک بدن به قدری شایع است که بیشتر افراد بالغ در این باره تجربیات زنده ای دارند.کمردرد شایع ترین شکایت افراد می باشد, البته گردن درد و شانه و دست نیز به طور فزاینده ای شایع است .درد مچ پا و رانو نیز به ویژه هنگام دویدن شایع می باشد.

هنگام بررسی رابطه اختلال پوسچر و ایجاد درد اغلب این سوال مطرح می شود که چرا بسیاری از افراد اختلال پوسچر دارند ولی دچار درد نمیشوند ولی گاهی اختلال مختصر در پوسچر باعث بروز علایم اختلال مکانیکی و عضلانی میشود؟

پاسخ هر دو سوال در پایداری و دوام اختلال ایجاد شده در پوسچر می باشد.


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 31 شهریور 1394
نظرات()   
   
سه شنبه 31 شهریور 1394  05:19 ب.ظ

فیزیوتراپی (به انگلیسیphysiotherapy) شیوه‌ای از درمان بیماری‌ها و اختلالات عصبی-ماهیچه‌ای-اسکلتی با استفاده از تجهیزات مکانیکی، جریان‌های الکتریکی، مانورهای دستی، تمرینات ورزشی و عوامل فیزیکی دیگر است. در این روشها از ورزش، نور، پرتوهای فرابنفش و فروسرخ، گرما و جریان برق استفاده می‌شود. فیزیوتراپی حیطه‌ای از پزشکی است که هدف آن پیشگیری از بیماری‌ها، درمان، توانبخشی و بالا بردن سطح سلامت می‌باشد.

واژه فیزیوتراپی از «فیزیو= فیزیولوژیک، جسمانی و طبیعی» و «تراپی=درمان»، ساخته شده‌است. در بعضی از منابع لغت اصلی که کلمه فیزیوتراپی ازآن گرفته شده‌است کلمه physiological therapeutics می‌باشد. البته مداخلات درمانی در فیزیوتراپی بخش کوچکی از عملیات آن محسوب می‌گردد. در فیزیوتراپی هدف ارتقای عملکرد جسمانی بدن می‌باشد البته با توجه به تداخل و ارتباط زیاد سیستمهای بدن درمانهای فیزیوتراپی که توسط فیزیوتراپیست انجام می‌شود مستقیم یا غیر مستقیم باعث بهبود عملکرد دستگاه فیزیولوژیک نیز می‌شود مثلاً فیزیوتراپی دستگاه تنفسی موجب بهبود درصد گازهای خون (دی اکسید کربن و اکسیژن) و تغییر میزان اسیدیته خون شده که به نوبه خود می‌تواند باعث بهبود سطح هشیاری شود.

فیزیوتراپیست در این رشته به عنوان درمانگر شناخته می‌شود. با توجه به این که فیزیوتراپی درمان فیزیولوژیک و جسمانی بیماریها است کالبدشناسی و حرکت‌شناسیو فیزیولوژی حرکت از اهمیت بیشتری برخوردار است.

فیزیوتراپی درمانی علمی بر اساس تحصیلات عالی و بالینی با قدمت طولانی میباشد که همزمان با توسعه دانش پزشکی به یکی از ارکان درمان های نوین پزشکی تبدیل شده است.

اصلی ترین هنر و تخصص فیزیوتراپیست توانایی انجام مهارتهای دستی و حرکت درمانی است که در جهت پیشگیری از بسیاری بیماریها و درمان و توانبخشی افراد جامعه بکارگرفته میشود. خواص امواج مختلف مانند امواج صوتی,مغناطیسی,لیزر,شاک ویو,رادیویی و خواص درمانی اب,سرما و گرما بکارگرفته میشوند تا دستیابی به این اهداف اسانتر شود.


اعمال مذکور منحصرا توسط فیزیوتراپیستهای فارغ التحصیل از دانشکده های توانبخشی انجام میشود که اموزشهای علمی را طی کرده و درمانهای بالینی را بخوبی فراگرفته اند.

دیدگاه منحصربه فرد فیزیوتراپیست از بیمار و شناخت ویژه اش از عملکرد و ساختار طبیعی بدن در کنار معاینه و ارزیابی دقیق به وی این توانایی را میدهد تا بیماران را در جهت رسیدن به اهدافی مانند پیشگیری از بیماریها,تطابق افراد با محیط کار,افزایش کیفیت زندگی افراد,کاهش نیاز به برخی جراحیها و درمانهای دارویی طولانی مدت که عوارضی نیز درپی دارند,سوق دهند.

تمامی روشهای درمانی فیزیوتراپی دارای شواهد و پایه علمی و تحقیقاتی بوده و با درمانهایی مثل طب فیزیکی,کایروپراکتیک,طب سنتی,ورزش درمانی و ماساژدرمانی کاملا متفاوت میباشد.

درمان در فیزیوتراپی به طور کلی به سه گروه اصلی تقسیم می‌شود:

۱- تمرین درمانی: فیزیوتراپیست به وسیله تجویز؛ انجام و آموزش ورزشهای درمانی خاص؛ ماساژ؛ ورزش در آب (آب‌درمانی)؛ اقدام به درمان بیمار یا افزایش سطح سلامت می‌کند.

۲- الکتروتراپی:درمان به وسیله دستگاههای ویژه انجام می‌شود این دستگاهها معمولاً امواج خاصی را (امواج مایکرو ویو؛ امواج کوتاه رایویی؛ امواج مافوق صوت؛ امواج الکتریکی) که همگی توسط دستگاه به شکل خاصی تولیدشده و تغییر می‌یابند (مدوله می‌شوند).

۳- مهارتهای درمان با دست

مهمترین حیطه‌های فعالیت فیزیوتراپی در پزشکی شامل درمان موارد زیر است: ۱-بیماریهای دستگاه حرکتی (ارتوپدی). ۲-بیماریهای دستگاه قلبی و تنفسی. ۳-بیماریهای دستگاه اعصاب محیطی و مرکزی. ۴-بیماریهای پوستی و سوختگیها. ۵-درد و کنترل درد. ۶-بیماریهای شغلی.


فیزیوتراپی در ویکی پدیا


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 31 شهریور 1394
نظرات()